روایت‌های مردم

۵ بهمن ۱۴۰۴کرج، تهران

دیانا طاهرآبادی، دانش‌آموز 16 ساله، 5 بهمن در کرج دستگیر شده و در خطر حکم اعدامه #صدای_بازداشت‌شدگان_باشیم

روایت شماره‌ی ۱۰

The latest report I have received, from someone who is in contact with sources inside the government, indicates that the regime’s own estimate of the number of those killed exceeds 80,000. “In a meeting that several people had with Mohsen Hashemi, he reportedly stated that, based on estimates by the military forces, the total number of those killed is over 80,000.” “In addition, doctors who are currently treating the wounded in hospitals say that patients are in extremely critical condition, and due to shortages of blood and medical supplies, there is a high risk that many of the injured will die. Unfortunately, these numbers are continuing to rise. “Many injured people are also afraid to seek medical care because they fear arrest, and doctors and medical staff are expressing serious concern about the health and safety of these individuals.”

روایت شماره‌ی ۱۱

“1/7.62×54 rifle round, for Dragunov and PK machine gun, and 12.7 mm shotgun shell. I collected as much evidence of the murder as I could.

روایت شماره‌ی ۹

به تدریج از اتفاقات می‌نویسم. کرکره‌ی محافظ بانک (که هر شب پایین کشیده می‌شد) در تاریخ فراخوان، بالا بود. شروع کننده‌ی حمله به بانک(به گفته‌ی حضار) افراد مشکوک امنیتی بودن. کامپیوترهای داخل بانک (به گفته‌ی افرادی که مشاهده کردند) از قبل جمع شده بود. بانک خالی و آماده سوزاندن! I will write about what happened step by step. On the day of the call, the bank’s security shutter (which was usually pulled down every night) was up. According to people who were present, the attack on the bank was started by suspicious security-related individuals. According to witnesses, the computers inside the bank had already been removed. The bank was empty and ready to be burned.

روایت شماره‌ی ۱۲

Be the voice of a girl who was shot in the leg and hid in a water ditch out of fear. She called and said she was fine, only her leg was injured. But when they found her, she'd been shot directly in the head. They show no mercy even to the wounded.

روایت شماره‌ی ۷

از ایران بهم گفتن یه عده چون پول ندارن برا جنازه‌ی عزیزانشون بدن و حاضر هم نیستن نامه امضا کنن که بسیجی بوده، قید جنازه‌ی عزیزانشون رو زدن😭الهی من بمیرم برای این مردم که جنازشون هم اسیره😭 They told me from Iran that some families, because they can’t afford the money demanded for their loved one’s body and also refuse to sign a paper saying the person was a Basiji, are being forced to give up receiving the body 😭 My heart breaks for these people even their loved ones’ bodies are being held hostage 😭

روایت شماره‌ی ۸

پدرم در تماس چند ثانیه‌‌ای از زندان گفته در فشافویه اوضاع وحشتناکه. انقدر بازداشتی‌ها تو بند عمومی و قرنطینه زیادن که نشسته می‌خوابند و یک وعده غذا بین چهار نفر تقسیم می‌شه. می‌گه عده‌ی زیادی با زخمهای عفونی رها شدن و بهداری از ارائه‌ی هرگونه درمان خودداری می‌کنه. In a few-second phone call from prison, my father said the situation in Fashafuyeh Prison is terrifying. There are so many detainees in the general ward and quarantine that people sleep sitting up, and one meal is shared between four people. He said many detainees have infected wounds and have been left untreated, and the prison clinic is refusing to provide any medical care.

روایت شماره‌ی ۶

Just received this message from a lawyer and a Tehran Uni graduate: “Hello. On Saturday night, I was shot from the waist down in the Sadeghieh neighborhood. For one full day and night, I stayed at home with infection, pain, and a 40‑degree fever and did not go to the hospital. I underwent a minor operation at a veterinary clinic, performed by a veterinarian, in non‑sterile conditions. I lost some of my colleagues. One person was also blinded. Both were PhD students at Sharif University. Please make these matters known. No one knows what has happened in Iran in recent days.” This is a screenshot of a message from an Iranian girl in Sadeghieh, Tehran. She is one of many who have reached out to me through sporadic internet access, curfews, and shutdowns.

روایت شماره‌ی ۴

۲ بهمن ۱۴۰۴Tehran ، تهران

دوستم بعد از دو هفته وصل شد و اینها رو برام نوشت: «در ساختمان وزرا کنار پارک ساعی اعدام صحرایی بدون محاکمه صورت گرفته است!»

روایت شماره‌ی ۳

۲ بهمن ۱۴۰۴Tehran ، تهران

Reports from inside Iran say executions are being carried out secretly, without any official announcement, out of fear of Trump. An 18-year-old girl has been executed, and a 16-year-old boy is next. This is a crime against humanity. The world must not stay silent.

روایت شماره‌ی ۵

۲۹ دی ۱۴۰۴تهران

‏روز ۲شنبه ۲۹دی از اطلاعات سپاه ریختن تو دانشگاه و دانشجوها رو لخت کردند وبازرسی بدنی کردند ‏۳۶نفر ازدانشجوها رو بازداشت کردند و بردند ‏چهره بانام حقیقی (م _ م) یکی از اون ۳۶نفر بوده ‏به ما(پدر و مادرش)اعلام کردند تا۵بهمن آزاد میشه ‏اگه درهرصورت تاموعد مقرر آزاد نشد ‏اسموعکسشو اینجا میزارم ‏صداش باشید

روایت شماره‌ی ۱۷

۱۸ دی ۱۴۰۴شیراز، فارس

بنده با 19 سال سن تا کنون دوبار به دست این مزدوران خامنه ای دستگیر شده ام . در جنبش مهسا چندین نفر از دوستان و نزدیکانم رو در آغوش خودم از دست دادم و در آغوشم تنشان بی جان شد . ده ها نفر از دوستانم رو که به دست خامنه ای جاویدنام شده اند رو با دست خودم به خاک سپردم . بنده در جنبش مهسا 5 ماه و 22 روز در زندان بوده ام . بارها و بارها به من تجاوز شد در این زندان ها . بارها و بارها دست به اعتصاب زده بودم . تن من پره از جای سیگارهایشان از شکنجه هایشان اما با این وجود همیشه در همه ی اعتراضات پیش قدم بوده ام و هم اکنون میگویم که در تاریخ 18 دی ماه دستگیر شده ام و در آنجا کسانی هستند که به وحشتناک ترین شکل ممکن شکنجه میشن ولی حتی کلمه ای اعتراف نمیکنند . در اون زندان ها به همه ی ما تجاوز شد بارها و بارها این حیوانات بیش از آنچه فکرش رو بکنید بی رحم هستند . دخترانمون رو سر به نیست کردن . صدها نفر از دوستان و نزدیکان من در جلوی چشمم تیر خورده اند ولی هیچ اثر و جنازه و اسمی از آنها نیست .. چه بر سر آنها آمده .. ایران به همدردی نیاز دارد آقای سازمان حقوق بشر .. ما را بشر به حساب نمی آورید؟